Władysław Orkan

(1875–1930) – pisarz, dramaturg, poeta, miłośnik gór

W rzeczywistości nazywał się Franciszek Smaciarz. Pisał dramaty, wiersze, powieści i nowele, utwory publicystyczne, w tym reportaż Drogą Czwartaków, w którym zawarł własne wspomnienia kapitana Legionów. Pierwsze utwory zaczął publikować w czwartej klasie. Za debiut Orkana przyjmuje się Nowele wydane w 1898 r., do których przedmowę napisał Kazimierz Przerwa-Tetmajer. Wielkie uznanie krytyki i czytelników Orkan zdobył powieścią W roztokach, porównywaną za realizm z Chłopami Reymonta. Pisarz był ceniony m.in. za stylizowany na gwarę zagórzańską język, barwne typy górali i głębię psychologiczną postaci. Ze względu na realistyczne ujęcie jego Wskazania dla synów Podhala stały się podstawą do stworzenia ruchu podhalańskiego. Był jednym z twórców Związku Podhalan. W 1929 r. odwiedził Ustroń, gdzie zbierał materiały do powieści Czantoria. Powozikiem przemierzył trasę z Wisły przez Kubalonkę i Czarne do schroniska Na Przysłopie. Orkan znany jest nie tylko jako młodopolski pisarz, dramaturg i poeta. Był także aktywnym działaczem społecznym.