Władysław Broniewski

(1987–1962) – poeta, przedstawiciel liryki rewolucyjnej, tłumacz, żołnierz Legionów Polskich

Jego poezja była silnie związana z własną biografią, przeżyciami i przekonaniami ideowymi, a także doświadczeniami narodu polskiego, a przede wszystkim działaczy ruchu robotniczego. Miała wyraźne akcenty rewolucyjne i patriotyczne, które najbardziej widoczne są w wierszach Czerwony sztandar, Ballada o placu Teatralnym czy Na śmierć rewolucjonisty. W wierszach Broniewskiego można stwierdzić egzaltację i wzniosłość. Obok stylu mowy potocznej wyczuwalny jest też wpływ polskiego romantyzmu łączony z nowatorstwem. Wśród jego utworów jest też liryka żołnierska. W 1925 r. wraz ze Stanisławem Standem i Witoldem Wandurskim opublikował Trzy salwy – pierwszy polski manifest poetów proletariackich. Wśród najważniejszych dzieł Władysława Broniewskiego wymienić trzeba: Dymy nad miastem, Bagnet na broń, Mazowsze. W dorobku poety spore miejsce zajmuje też liryka osobista, erotyki. Wiersze te są mocno nacechowane emocjonalnie. Wyrażają ogromny wachlarz przeżyć, euforię, melancholię, a także zniechęcenie po skrajną depresję.