Jan Sztaudynger

(1904-1970) – polski poeta, satyryk znawca i propagator teatru lalkowego, tłumacz

Jan Sztaudynger był autorem wielu fraszek. Jest niekwestionowanym mistrzem tego gatunku. W literaturze wskazuje się aż trzy daty dotyczące jego debiutu literackiego: 1923, 1924, 1925. Inspirował się światem przyrody, ale także legendami miast. Ze względu na satyryczny, a często również frywolny charakter jego twórczości, był uznawany za niedoścignionego humorystę. Sam swoje lekkie fraszki nazywał piórkami. Do najważniejszych tomików autora należą: Wyznania, Fraszki o fraszkach, Krople liryczne, Krakowskie piórka, Piórka z gór, Szumowiny, Miłość i małżeństwo, Życie i przemijanie. Podróżował po Polsce oraz Europie w poszukiwaniu inspiracji poetyckich, ale także materiału do badań dotyczących tradycji i organizacji teatrów lalkowych. W latach trzydziestych XX wieku przyjeżdżał do Wisły na wypoczynek, co zaowocowało utrwaleniem uroku zimowych Beskidów w tomie poezji Kantyczki śnieżne.