Bogumił Hoff

(1829-1894) – krajoznawca, etnograf-amator, malarz, rysownik, „odkrywca” i propagator Wisły jako letniska

Pasją Bogumiła Hoffa były krajoznawstwo i etnografia. Zmieniając ciągle miejsca pobytu, prowadził obserwacje porównawcze dotyczące kultury ludowej, a także utrwalał w rysunkach jej różnorodne przejawy. Podjął współpracę z Oskarem Kolbergiem, który w swoim dziele Lud wykorzystał ilustracje Hoffa. W późniejszych latach wyruszał w teren z aparatem fotograficznym. Do Wisły Hoff przybył po raz pierwszy w 1882 r., szukając miejsca dla podreperowania zdrowia. Nieznana wówczas wieś zrobiła na nim miłe wrażenie, więc zaczął przyjeżdżać tu corocznie. Zachwycony jej urokiem zaczął propagować jej walory w prasie i wśród przyjaciół. W 1885 r. wybudował tu pierwszą drewnianą willę Bożydar, którą miejscowi nazywali Warszawa, a nieco później powstały wille Jasna i Janina. W 1892 r. osiadł w Wiśle na stałe. W 1888 r. wydał monografię tej miejscowości pod nazwą Lud cieszyński. Jego właściwości i siedziby. Obraz etnograficzny. Był to I tom Początki Wisły i Wiślanie planowanego większego dzieła pt. Górale Beskidów Zachodnich. Wydał również opartą na miejscowych podaniach powieść pt. Imko Wisełka. Zmarł w Wiśle. Jego ciało spoczywa na cmentarzu ewangelickim Na Groniczku.